|
|
 |
| | Seçenekler | Stil |
16 Ağustos 2026, 20:23
| #1 |
 YALNIZLIĞIN İNSANI [Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Lütfen Üye Olmak için TIKLAYIN...] Herkes gibi benim de bir yaşantım var. Aa pardon, kendimi tanıtayım; ben "Yalnızlık". Öyle çok doluyum ki hemen başladım anlatmaya. Affola. Yaşantım diyorum, benim de var. Her sabah aynı saatte uyanıyorum, aynaya bakmak ilk işim. Neden mi? Benliğime yine bir insan mı değmiş? Yine tüm günümü bir insanı sırtımda taşıyarak mı geçireceğim? Kendisiyle olmanın benimle olmaktan daha az yorucu bir eylem olduğunu izah etmekle mi yürüyüşümü yapacağım? Kendime ayırdığım tüm varlıklarımı yine bir insanla mı paylaşacağım? Yine zorlukla karşılaşmış bir insanın kapıları bana mı açılmış? İşte tüm bunların cevabı o aynada. İlk işim aynaya bakmak olmasa ne yaparım ben? O insanın yükünden bihaber nasıl yüz yıkarım? Bakıp gördüğüm her insan günümü mahvediyor, bir de varlığımdan dert yanıyor! Daha ne yapayım ben sana ey insan? Yürüdük, yürüdük, yürüdük. İlkbahardan yaza, sonbahardan kışa neler yaşadık ve gördük. Yedik, içtik, döktük. Güneşle birlikte başlayan o kocaman koşturma bitip gece olduğunda,yangınına su tuttuk. Tuttuk değil mi? Bir de iyileştik. Benim de kalbim sızlıyordu sana kucak açarken. Benim de bir yaşantım vardı. O yaşamı hep seninle paylaştım. Ve sen hâlâ bana "Yalnızlık" mı diyorsun? İmza: Boketto 👍 8❤ 2
________________ Ihlamur kadar da olsa iyi gelmeyeceksen bir insana hiç yoluna çıkma. | |
| |
| Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir) | |
| |
Ağaç şeklinde