Yeşilçam filmlerini hepimiz hatırlarız.
Esas oğlan esas kız ile kavuşunca hep bir son yazar. Nedense o son yazarken de bir ormanın içinde yağmur yağarak dans eder gibi sarılmalarını izleriz.
Sonrasını da merak ederiz içten içe, tamam kavuştular ya sonra ne olacak?
Kafamızda farklı farklı senaryolar kurarız.
Tabii bunlar artık çok eskide kaldı.
Hepimiz bir esas olma peşinde koşturuyoruz Ama bunu yaparken kaçırıyoruz her şeyi.
O son yazını bulmak için onlarca sona sahip oluyoruz.
Ama aşkı kayıp ediyoruz arada.
Badireler atlatmadan, üzülmeden ,ağlamadan kavuşmak istiyoruz.
Olmuyor.
"Bizimkisi bir aşk hikayesi
Siyah beyaz film gibi biraz..."
Yalan bu işler.
Artık şarkıları bile değiştirdik farkında mısınız?
"Üstümdekileri çıkarmadan
f.k me şu anda."
Komik. Bunun gibi şarkılar bile aşkı değiştirdiğimiz ispatı aslında.
Ufak anların içinde kayıp oluyoruz.
Ufacık bir mutluluk kırıntısı için coşuyoruz.
Hatta kendimizden bile tavizler vererek
kafamızda ki aşk hikayesine uyarlıyoruz.
Bir yalan girdabında yaşıyoruz.
Hepimiz farkındayız, isyan edip yüzlerce binlerce yazılar yazıyoruz bu duruma.
Hatta protesto bile ediyoruz sessizce ve kapıyoruz kendimizi duygulara.
Hep bir koşturmaca, bir yerlere yetişme çabası içine giriyoruz.
Dakikaları, saatleri, günleri ,ayları kaçırıyoruz.
Sırf kahve fotoğrafı için bile hiç bir zaman okumayacağımız eserleri yan yana getiriyoruz
Aslında ne hazineler ile dolu o kitap ama sırf zaman kaybı olarak gördüğümüz için okumuyoruz.
Sosyal medyalar ile geçirdiğimiz zamanını düşününce komik duruma düşüyoruz.
Değiştik. Değiştirdik.
Ve bu küreselleşme ayağına kapitalizmin oyuncağı olduk.
Bu yolda da sadece kendimizi kaybettik.
Duygularımız bile adapte ettik.
Daha fazla beğeni için bedenlerimizi sunduk.
Çıplaklık özel olması gereken bir hal iken arkadaşlarımıza paylaştık.
Eskiden yediğimizi içtiğimizi anlatamazdık.
Sırf karşımızdakinin canı çeker belki alamaz diye.
Şimdi ay sonunu nasıl görebileceğini düşünmeden yediğimiz yemekleri sunar olduk.
Böyle bir durumda iken esas olmayı nasıl başaracağız.?
Ve ya şöyle sorayım, o yağmur altında son yazılı kavuşmaya nasıl ulaşacağız?
Artık aşk yeşil çamların altında kaldı ve orada yaşadığı aşktan çocukları bile oldu.
Televizyonda bile esas kız/oğlan yalan söyleyemeden, entrika peşinde koşmadan ,gerçekmiş gibi duran ama yalan olan aşkına sahip olamıyor.
Gerçek aşkını bulanda sahip çıksın.
Çünkü o sırf düşündüğü var diye aşkını yüreğine gömebilen kalmadı...

EBS
25.05