Sensizliğin sessizliğinde yankılanıyor adın,
Gecenin koynunda kaybolan bir dua gibi…
Her sokak senin izini fısıldıyor bana,
Her rüzgâr biraz daha seni getiriyor aklıma.

Bir çay soğuyor masamda,
Bir şehir uyuyor penceremde…
Ama içimde uyanık kalan tek şey,
Senin yokluğunun ağır sessizliği.

Sensizlik;
Bir saatin durması gibi zamanın ortasında,
Bir şarkının yarım kalması gibi dudaklarda,
Bir kalbin kendi sesine yabancı kalması gibi.

Oysa bir zamanlar
Gülüşün sabahı getirirdi gözlerime,
Bir bakışın baharı sererdi içime…
Şimdi mevsimler bile sensiz.

Belki bir gün
Rüzgâr yine adını getirir bana,
Belki bir gün
Kayıp bir yıldız gibi düşersin kalbime.

Ama o güne kadar
Ben sensizliği sevmeyi öğreneceğim,
Çünkü bazen insan
En çok sevdiğinin yokluğunda büyür.

❉━━━✦❘༻ Anka ༺❘✦━━━❉
"Her külden doğan yeni bir umut vardır."