Gece inerken İstanbul üstüne ağır ağır,
Sokak lambaları yakar yalnızlığın hatırasını.
Bir rüzgâr eser Boğaz kıyılarından,
Sanki kalbime dokunur sessizce, usulca.

Uzakta bir ışık yanar Kız Kulesi'nde,
Bekleyen bir sevda gibi, suskun ve derin.
Martılar bile susar bu saatten sonra,
Şehir, kendi kalbine kapanır derinden.

Her köşe başında bir anı saklıdır,
Her adımda geçmişin izleri var.
Gecenin koynunda kaybolurken insan,
İstanbul seni yeniden yazar.

Ve ben bu şehrin gecesinde,
Bir şiire sığdırırım seni,
Ne kadar uzak olsan da artık,
Kalbim hâlâ seninle — gizli.

❉━━━✦❘༻ Anka ༺❘✦━━━❉
"Her külden doğan yeni bir umut vardır."