| İçeriği Görebilmeniz için Üye olmalı / Giriş Yapmalısınız..! | | Hepimiz bir avuntunun arta kalanıyız. Herkes içinde biraz öfkeyle dolu. Kaçıp kurtulamadığımız hislerin telaşlı yorgunluğundan bakıyoruz etrafa. Buruk acı ve sancılı bir hüznün nazenin ve biraz da ürkek iz düşümleriyiz hepimiz. Herkes çok yaralı, hem de herkes. Zannettiklerinden.
________________
Ben hiç kimseyim ve hiç kimse kalacağım. |