| İçeriği Görebilmeniz için Üye olmalı / Giriş Yapmalısınız..! | | Hiç/lenmişsin..
Akşamdan kalma ruhunu alıp karşına salkım saçak dökülmüşsün parmak uçlarından..
Esnemek gibi olsa keşke unutmak;
Unutsa birisi birini karşımızda,
Unutabilsek biz de o anda..
Ama olmuyor böyle, biliyorsun..
Hatırlamak, laneti oluyor insanlığın..
Her yüzün o’na benzemesini, her sesin tanıdık gelmesini nasıl açıklayabilirdik ki yoksa..?
Biliyorsun;
Duvarlarında dans eden hayallerin, göz kapaklarına astığın gölgelerin var.
Şimdi aşkın kasıklarından peydahlanan arsız bir yokluğun pençesinde,
Bir fincan kahve, bir elmadan daha fazlasıyız aslında sen’de..
________________
Üflesen, nefesine takılsak.. |