aslında herkesin gerçekliği başka, taptığı başka bu dünyada.
herkes her şeyi kendi anladığı kadarıyla anlayıp yorumlar çünkü.

o bakimdan da bence aşk: boyun eğmemeyi, ehlileşmeyi öğreten tek şeydir.
ya da;
acılar, sancı, kıskançlık, kendini yemeler, boş umutlar, boş hayaller.
işte aşk tam olarak bu, diyen üstad haklıdır belki de.

ama yine de; insan saf ve akıl dışı bir aşkın tadına varmak istiyor tabi.
aklın aşka boyun eğmediğini bile isteye hem de.

kaleminiz daim olsun, deminde satırlar.