İçeriği Görebilmeniz için Üye olmalı / Giriş Yapmalısınız..!

Almanya'da yaşayan bir kız arkadaşım vardı.. Sene 2010 - 2011 felan. Hiç Türkiye'de yaşamamış. Bir iki kere tatile gelmiş sadece. Ramazan ayına girmemize 2 gün felan vardı. Ramazan davulcusu kültürü yok tabi Almanya'da o duyguyu hiç tatmamış. O zamanlar tabi sevgili ayağı takılıyoruz şimdi. İşte o gün bana sitem etti. Keşke Türkiye'de olsam Ramazan davulcusunun maneviyatı bile çok değerli benim için demişti.

Düşündüm ne yapabilirim diye. Sonra 30 gün için 30 tane çok sevdiğim şiirlerden dörtlükler yazdım bir deftere. Ondan sonra Ramazan ayının ilk gecesinden son gecesine kadar her gece o şiirleri davulculara okutup telefonda ona dinletmiştim. Tabi maniler felanda girerdi araya, bir tane davulcu ayarlamıştım orta yaşlı biriydi o zaman. Her gece bahşişini de fazlasıyla alırdı. 3-4 sokak beraber turlardıkta..

Garip anam her gece yolumu gözlerdi.. Gece 3 - 3,5 - 4'ü bulurdu eve gitmem. Sırf o davulcuya o kızla birlikte eşlik edebilmek için. Şimdi bir birimizden habersiz yaşasak ta eminim bu anıyı o hiç unutmaz. Tabi bende. Çünkü onunla bütün irtibatımı koparana kadar her aklına geldiğinde o Ramazan ayı için teşekkür ederdi.

________________

Fuego, sonrisas, realidad y dolor . . .




28/08/2025