Alıntı:
Gamzeli_Hatun Nickli Üyeden Alıntı
 |
Sevgilim vardı bitane.Diyarbakır'lıydı. Beni istemediler etnik kökenlerden.İlk başlarda ben dedim ki bak ailen istemiyor olmaz, yol yakınken dönelim aile büyük bir unsur. Yok dedi ben seni çok seviyorum ben ailemi ikna ederim. 2 sene geçti.Arkadaşlığı vs de sayarsak 3 sene. Bizim isteme vs olsun dedik artık yani. Ailesi bahane uydurmaya başladı gelmemek için. Sıralı sebepler sürekli vs vs. Sonra şey oldu "ben aileme karşı gelemiyorum, ikna edinceye kadar bekle" ben bekliyorum bu arada. Ama bilirsin ya olmayacağını. Takmışlar akrabalarından kız almaya. Sonuç arada eriyip biten hem ben oldum, hem benim sevgilim. O ikna süreci de 4-5 ay sürdü. Zarar görmeye başlamıştı artık,benim yüzümden zarar görmesini daha fazla kaldıramadım ayrılan taraf ben oldum ama en çok üzülen de ben oldum. Acıdan ağlayamamak ne demek o zaman anladım.
Şimdi dönüp bakınca iyi ki diyorum. Allah beni korumuş , Allah onu da korumuş. Hayatımız boyunca mutsuz edeceklerdi bizi biliyorum çünkü. Beni hep dışladılar, dışlayacaklardı.Mutlu olsun istedim, mutludur umarım.