| İçeriği Görebilmeniz için Üye olmalı / Giriş Yapmalısınız..! | | insan elbette yaşamı boyunca yaşadığı veya şahitlik ettiği olaylara üzülebilir, ancak başkalarının acılarını bizzat kendi acınmış gibi benimsemek nörolojik bir rahatsızlıktır. herkesin acı eşiği ya da olaylardan etkilenme oranı mutlak oranda farklıdır. herkes acısını kendi yaşar, ortak olması mümkün değildir, öyleymiş gibi yapmak samimiyetsizlik kokar. ebeveynlerinden birini 45 yaşında kaybeden bir bireyin, 60 yaşında birinin ölüm haberini veren birine "ee nolmuş, çok yaşlanmış zaten" tepkisi vermesi buna örnektir. çünkü o en sevdiğini kaybetmiştir, bir başkasının ölümü onun için artık sıradan bir olay gibi gelir.
|