Merhaba İlhan abi, beni bilirsin;
İyi kafa yaparım.
...unu çıkaraba kadar yapmışlığımda vardır.
Neden mi yapıyorum ?
Çünkü; canım öyle istiyor.
Kafamda kentsel dönüşümler şarkısının tuhaf ritmi!
Sahi gerçek olabilir mi ? Zihnimizi belli bir meblağ karşılığı yenileyebiliyor muyuz ?
(bi umut işte )
Fiziksel değilde, zihinsel bi yalnızlık benim ki .
Tuhaf olan şey ise buna alışmış olmak.
Neyine alıştın diye soruyorum kendime , cevaplar çok uzun ve sıkıcı.
Kendi kendime konuşmam sorun değildi de ;
( mesela bu sondaki "de" ayrimiydi birlesik mi .s )
ciddi ciddi kendime cevaplar vermeye başladım.
Endişelenmeli miyim ?
Yoksa her zamanki gibi gülüp gecmeli miyim ?
Henüz karar veremedim.
Birşeyler karalamayalı uzun zaman olmuş.
Unutumuşum kalemle kağıdın sevişmelerini...
Neyse zorlamayalım...
Yine ota duta gülüp geçelim...


[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Lütfen Üye Olmak için TIKLAYIN...]