güneş pek ihtiyar ve yorgun güneş
çağlar ötesinden gelir kokun uykuna
öyle bir tan alır seni teninden
ruhun şaşkın
ömrün şaşkın
ay şaşkın...

eşkiyası olur saçların ellerinin
kaybı büyük ve soluksuz yarası derin
kurar ayak izlerine kutsal pusunu
kastı kalmaz aha
gözün perdelerinin
darbesi ölçülmez keskin pençelerinin...

verin teni artık
geçmiş zamanlarına
uzanır yokluğun tüm ayak uçlarına
ne tenin yaratılmış
ne içinde zeminin
kim var demiş
kim yok demiş aslına
yazılmış düşüşün arşın kanatlarına
yelesi emanet şahın atlılarına...

can-i