 Yüzleşme
Yüzleşme
Ve sen
unutmuş olduğunu sanarken
bir akşamüstü
aynı yerinden kırılıyorsun.
Eylül biraz da budur;
geçti sandığın bir acının
mevsim değişince
yeniden hatırlanması.
İnsan yaz boyunca
kendinden bile kaçabiliyor.
Kalabalıklara karışıp,
geceleri uzatıyor,
gülüyor,
bir şeyler anlatıyor.
Sonra Eylül geliyor.
Bütün o gürültünün içinden
sessizce soruyor:
Şimdi,
kendinle ne yapacaksın?
Bilmiyorum.
Belki insan
bazı cevapları bulmak için değil,
onlarla yaşamayı öğrenmek için
büyüyor.
Eylül bitiyor bir gün.
Ama bazı akşamlar
takvimden çıkmıyor.
Bazı insanlar gibi.
Kimi yokluklar gibi.
Ve öyle vedalar var ki,
hangi mevsim gelirse gelsin
insanın içinde
Eylül kalıyor.
________________ — “Bazen en büyük kayıp, yaşanmamış ihtimallerdir.” |