Tüm ışıklar kapandı.
Sokaktan gelen sesler azaldı.
Her şey sustu sayılırken,
kafamdaki sesler
avazı çıktığı kadar bağırdı.
Ne diyor pek anlamıyorum.
Koşuyor bir o yana, bir bu yana.
Anlama diyor,lütfen anlama.
Dizleri kanamış,
gözleri yaşarmış
oturdu aklımın eşiğine.
Ne geliyor içeri utancından
Ne de gidiyor uzaklara.
Bakıyor gözlerime biraz nemli,biraz elalı..
Anla diyor şimdi
Lütfen anla!
Kısılan sesler müsaade etti.
Anlaşıldı artık bütün izâhatler.
Baktı kaldı aciz gözler
Ne gel diyebildi,ne de git.
Kirpikler asıldı göz kapaklarına.
İndi yanaklara uzun uzun
Avuçlar gevşedi
Parmaklar aralandı
Mecalsizce yutkundu son kez
düğümlenmiş boğaz.
Hapsedildi yine onca çığlık
minicik odacıklara.
Rüyalara süzüldü usulca.
İmza:Boketto