[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Lütfen Üye Olmak için TIKLAYIN...]

Bazı şeyler yarım kalmadı, sadece bende sustu.
Eskisi gibi görünmekle eskisi gibi olmak arasında sessiz bir mesafe var artık.
Kimse fark etmese de insan bazı yerlerinden sessizce eksiliyor.
Ben yine aynı yerden bakıyorum hayata sadece artık gördüklerimi eskisi kadar anlatmıyorum.
Zamanla öğrendim her suskunluğun bir nedeni, her uzaklığın bir hikayesi olmuyor.
Bazen insan sadece kendine biraz daha yakın kalabilmek için geri çekiliyor.
İçimde kalanları kimseye anlatmadan, bazı şeylerin adını koymadan devam ediyorum.
Ne kırgınlığımı büyütüyorum ne de unutmuş gibi yapıyorum.
Sadece olduğu yerde bırakıyorum.
Belki dışarıdan bakınca hala aynıyım.
Gülüyorum, konuşuyorum, hayatın içinde bir yerlerde devam ediyorum.
Ama insanın içinde kimsenin görmediği değişimler oluyor.
Bazı şeylere eskisi kadar şaşırmıyor, bazı insanlara eskisi kadar anlam yüklemiyor.
Ve en önemlisi, kendinden eksilerek kimseyi tamamlamamayı öğreniyor.