IRCRehberi.Net- Türkiyenin En iyi IRC ve Genel Forum Sitesi - Tekil Mesaj gösterimi

Boketto · 26 Ağustos 2026, 20:44

[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Lütfen Üye Olmak için TIKLAYIN...]

İNSANIN YALNIZLIĞI

Ben nerede bir kapı açsam, sen arkasında benden önce biter,
o kapıyı yüzüme kapatırsın ey yalnızlık.

İnsanın yakasını bir an olsun bırakmayan o soğuk,
yüzsüz varlığınla ne zaman doyacaksın bana?
Ne zaman birine elime uzatsam, araya giren senin o buz gibi gölgen oluyor.

Kalabalıklardan kaçıp sığındığım değil,
beni o kalabalıkların ortasında tek başıma bırakan,
çaresizliğimi yüzüme vuran sensin.

İyileşmeme, nefes almama, bir başkasının sesinde ısınmama hiç izin vermiyorsun.

İnsanın içindeki umudu sömüren,
her defasında kendi karanlığına çeken bir asalak gibi çöküyorsun ömrüme.

Sırtıma yüklediğin bu gürültülü sessizliği taşımaktan yoruldum!
İnsanı insandan koparıp kendi dar odalarına hapsetmekten,
her gece yangınımı tek başıma söndürmemi izlemekten ne zevk alıyorsun?

Yakalanmış bir suçlu gibi beni kendine bağladın ama bil ki bu senin zaferin değil;
senin tek başınalığın, benim çaresizliğim.

Artık gölgeni üzerimden çek.
Sen iyileştiren bir sığınak değil,
insanı için için kemiren en büyük dertsin!

İmza:Boketto

26 Ağustos 2026, 20:44	#1
Boketto ✓	İNSANIN YALNIZLIĞI [Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Lütfen Üye Olmak için TIKLAYIN...] İNSANIN YALNIZLIĞI Ben nerede bir kapı açsam, sen arkasında benden önce biter, o kapıyı yüzüme kapatırsın ey yalnızlık. İnsanın yakasını bir an olsun bırakmayan o soğuk, yüzsüz varlığınla ne zaman doyacaksın bana? Ne zaman birine elime uzatsam, araya giren senin o buz gibi gölgen oluyor. Kalabalıklardan kaçıp sığındığım değil, beni o kalabalıkların ortasında tek başıma bırakan, çaresizliğimi yüzüme vuran sensin. İyileşmeme, nefes almama, bir başkasının sesinde ısınmama hiç izin vermiyorsun. İnsanın içindeki umudu sömüren, her defasında kendi karanlığına çeken bir asalak gibi çöküyorsun ömrüme. Sırtıma yüklediğin bu gürültülü sessizliği taşımaktan yoruldum! İnsanı insandan koparıp kendi dar odalarına hapsetmekten, her gece yangınımı tek başıma söndürmemi izlemekten ne zevk alıyorsun? Yakalanmış bir suçlu gibi beni kendine bağladın ama bil ki bu senin zaferin değil; senin tek başınalığın, benim çaresizliğim. Artık gölgeni üzerimden çek. Sen iyileştiren bir sığınak değil, insanı için için kemiren en büyük dertsin! İmza:Boketto ________________ Ihlamur kadar da olsa iyi gelmeyeceksen bir insana hiç yoluna çıkma.
	Alıntı Yap