Anne (2)
.................................... Ferhunde komik bir tepkiyle
acı çektiğini gösterip ölürken, Zeynep, şemsiyeyi açar.
Tekrar kendi koltuğuna oturur.(Genel ışık söner,
Zeynep de lokal ışık vardır. Genel ışık yanar)
Zeynep,Ferhunde’ye doğru bakar.
Herkes yerinde oturmaktadır.
1.sahne devamı...
ZEYNEP
Uzman desteği mi? Acının uzmanı mı olur?
FERİDE
Haklısın ama, bir lokma birşey yemiyorsun,
uyumuyorsun. Korkuyoruz senin için.
AYŞE
Normal. Anlıyoruz yaşadığın acıyı.
Ama biz senin dostlarınız Zeynep,
hayat devam ediyor.
(Zeynep kahkaha atmaya başlar.
Ayağa kalkarak tiyatral bir edayla.)
ZEYNEP
Hahahay, hayat devam ediyor.
Tabi ya gülüp eğlenelim. Ne bu haliniz kızlar
oturmaya mı geldik? Hadi kalkın iki göbek atalım.
(Kızlar bakarken,Zeynep oynamaya başlar) ….
Aaaa, hadi ama. Hayat devam ediyor ya!
AYŞE
Ben öyle demek istemedim.
ZEYNEP
Ben de öyle anlamadım canım endişe etme.
Hadi ama eğlenmiyorsunuz hiç.
FERHUNDE
Zeynep, sen gerçekten iyi değilsin.
ZEYNEP
Hahahaahaaa. Halbuki gülüp eğlenmem
lazım değil mi?
FERİDE
Aşkım biz öyle demek istemedik.
Senin için endişeleniyoruz, yanında
olmak istiyoruz.
ZEYNEP
Olmayın canım. Olmayın anam. Olmayın kuzum.
Hadi dışarı haydiiii!(elleriyle kovalayarak
üstlerine yürürken)
FERHUNDE
(ayağa kalkarken)Aaa, üstüme iyilik sağlık!
AYŞE
Karı kafayı yedi, kaç kız kaç.
(Ayşe kalkıp kapıya hızla giderken, diğerleri de
çıkarlar ve Zeynep kapıya kadar arkalarından gider.)
ZEYNEP
Hadi canım hadi.
(Çıkarlar. Zeynep seyirciye döner.)
ZEYNEP
(öykünerek) Aşkımmmm, biz yanında olmak
için vıy vıy vıy vıy… Yalancı. Sanki ben bilmiyorum
kocamda gözün olduğunu aşifte.
(deli gibi gülerken birden duraksar)
Kocam! Aaaa, ama o benim
kocam.(çekmeceden bir fotoğraf alır)
İlk ben gördüm onu. (Gülerek devam eder)
20 yaşındaydım daha. Okuldan çıkarken kapıda
elinde çiçeklerle bekliyordu. Filinta gibiydi ama,
şık bir lacivert takım elbise, içinde beyaz ütülü
gömleği, altın sarısı kravatı. Haza bir
İstanbul beyefendisi. (Anı yaşamaya başlar)
Diz çöktü. Çiçekleri bir eline alıp diğer elini
pantolonunun cebine götürdü. Aman Allahım
hayallerim gerçek
oluyor. Cebinden bir kutu çıkardı, gözlerimin
içine baktı. Büyük hissediyordum. Soruyu sordu,
evet,evet,evet (heyecanlı ve mutlu)…
Kutuma gittim. Kırmızı çıktı.(uzanıp makası eline alır)
O beyefendi adam gitti. Canavar çıktı p...
(fotoğrafı kesmeye başlar, cümleler ilerledikçe
bir makas atar) Babamın önünde kızını prensesler gibi
yaşatacağım diyen prens gitti,
yerine elinde azasıyla şeytan geldi.
Görmediğim şiddet kalmadı. Küfür kıyamet gırla.
Yok onu giyemezsin, onla görüşemezsin, dışarı çıkamazsın,
kim o herif, o o..... ile ne işin var, onun ne olduğu belli.
(kahkaha atar) Meğer haklıymış.
O o..... yla yatıp kalkıyormuş. Bir bildiği varmış hakikaten.
Topladım cesaretimi, vurdum g..... tekmeyi,
boşadım gitti. Utanmaz ya...., kalkmış onunla
gelmiş bir de (ağlamaya başlar)
Benim canımı toprağa koyduğum güne
onunla gelmiş, elinde kızı. (daha da şiddetli ağlar,
fotoğraf paramparça olur,makas elindedir)
Ondan doğma kızı yanında, utanmadan ağlıyor bir de.
Nerdeydin? nerdeydin lan o.... çocuğu bunca zaman
nerdeydin? nerdeydin köpek nerdeydin?
Biz o acıları yaşarken, hastane köşelerinde perişan
olurken sen nerdeydin ulan nerde…nerde.. ?
(yere, dizleri üstünü çökmüş hıçkırarak ağlamaktadır)
(Birden havaya bakar, gülümser,
gözleri deli gibi açılır. Ayağa kalkar)
ZEYNEP
Ama olsun. Mutluyduk biz. İki kişilik kocaman
bir dünyamız vardı. Elele tutarak yürürdük hep.
İstemesemde zarar veriyor diye, kıyamaz alırdım
o hamburger ve patates kızartmasını, bulardık
ketçapa, mayoneze, ohhh miss. Sonra bir sinema
yapardık. Güle eğlene bitti mi film ver elini lunapark,
Ver iki tane pamuk şekerci amca.
Pembe olan olsun pembe olan. Pembe güzeldir.
Pembe hayalin rengidir. Pembe umuttur.
Mavi değil umut, huzur değil yeşil. Pembe.
Huzur dolu umutlar pembedir. Toz pembe.
Bu yüzdendir hayata masum başlayan her kız
çocuğu pembeyi sever. Tabi erkek evlatta masumdur
Ama kızlar huzur ister.Bu yüzdendir severiz pembeyi.
O’da en çok pembeyi severdi, ben de.
(müzik girer-ışık söner)
1.sahne sonu
Devam edecek.... |