İnsanlar doğar, çiçekler açar, yıkılan evler yeniden onarılır, yeni meyveler, yeni sebzeler, yeşil yapraklar yeniden oluverir. Bahar yine toprakla sevişir. Umudumuzu kaybettiğimiz herşey yeniden bize sarılır. Hoş, herşeyin birer imtihandan oluşunu unutuyor oluşumuz da manidar.

Geldin, adımların yüreğimi ısıttı. Uzun süredir tahrip olan bedenim, soluğunu duyduğunda arındı tüm sancılardan. Şimdi; emanet ettiğin izlerine sarılmak zamanıdır, taze çiçekler, yeşil yapraklar, biraz sen, biraz kokun, biraz sevmek zamanıdır.


(Baghi) - Hoş geldin..
(İmedi) - Hoş, çok hoş buldum seni.
(Baghi) - Bir daha dönmeyeceğini düşünmüştüm.
(İmedi) - Dönmezdim belki, ama beklediğini düşünmüştüm. Özlediğini mesela?
(Baghi) - Hadi gel, soluklan biraz. Uzun uzun anlatırım sana hasretimi, yeter ki yamacımda soluklan.