 Olması Gerektiği Yerde
Bir gün ardıma baktım ve yükümün insanların kendisi değil,
zihnimde taşıdığım izleri olduğunu fark ettim.
O gün kapıyı da kapattım, mevzuyu da.
Çünkü insan bazen gidenlere değil, onlarla ilgili içinde kurduğu cümlelere tutunuyor.
Bir ihtimale, bir hatıraya, belki de hiç yaşanmamış bir ihtimalin gölgesine...
Zamanla anladım ki bazı şeyleri taşımaya devam etmek sadakat değil,
kendine haksızlık etmekmiş.
Bu yüzden ne yaşananları inkâr ettim ne de yaşanmamış saydım.
Sadece olması gereken yerde bıraktım.
Şimdi ne geçmişe bir sitemim var ne de dönüp anlatacak bir hesabım.
Kırgınlıkların da, özlemlerin de vakti geçince bir sessizliğe dönüştüğünü öğrendim.
İnsan bazı defterleri öfkeyle değil, huzurunu korumak için kapatıyor.
Bazı şeyler unutulduğu için değil, anlamını yitirdiği için geride kalır.
Çünkü her hatırlanan şeyin yeniden yaşanması gerekmez.
Bazı hatıralar yalnızca ait olduğu zamanda güzeldir;
bugüne taşındığında ise sadece yük olur.
Bu yüzden ne eski kapıları çalmaya niyetim var ne de
kapanan kapıların ardına bakmaya...
Sen de onları hatıradan öteye taşıma.
𝓿𝓓..
|