[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Lütfen Üye Olmak için TIKLAYIN...]
Bir kahve istedim önce. Sonra dedim ki kahvem bitesiye kadar ben bu kitabı bitiririm.
Ne kahveyi bitirebildim. Ne boğazımdaki düğüme çare bulabildim.
Yeniden lanet okudum.
Bağırmadan ama sessizliğinle vurdun. Dram yapmadan yerle bir ettin.
"Neden ses çıkarmadınız?" diye vururken direksiyona aklımdan çıkmayan sorular vardı.
Mesela; insan ne zaman konuşamaz hale gelir?
Ne zaman kaderine razı olur? Ne zaman kendi sesine yabancılaşır?
İnsanın, insanlığın bir anda değilde sessiz sessiz yok oluşunu daha nasıl anlatabilirdin?
60 yıl önce yazılıp hala şimdş gibi okumak.. Utanç vericiydi.