 Kullan At İnsanlar Çağı
Eskiden insanlar sevince emek verirdi, şimdi çoğu kişi sadece vakit geçiriyor.
Adına ilişki deniyor ama içinde ne sadakat var ne de yarın kaygısı.
Bir mesaj eksik gelse umrunda olmayan,
gittiğinde arkasından dönüp bakılmayan bağlara da büyük bir ciddiyetle “aşk” deniyor.
Kimse kimseyi kaybetmekten korkmuyor çünkü
çoğu insan zaten kimseyi gerçekten kazanmaya çalışmıyor.
Birbirlerinin hayatına misafir gibi girip çıkıyorlar.
Kalıcı olmaya niyet yok ama vedalara üzülüyormuş gibi yapmakta ustalar.
Sözde dostluklar için de bu geçerli.
Her şey çok hızlı başlıyor, çok büyük cümleler kuruluyor.
“İyi ki varsın” diyenler, birkaç ay sonra yokluğunu fark etmeyecek kadar meşgul olabiliyor.
Çünkü birçok insan hayatına değer katacak insan aramıyor;
can sıkıntısını giderecek bir uğraş arıyor.
Belki de çağımızın en büyük yalnızlığı, etrafımızda insan olmaması değil;
değeri olan insanların kolayca harcanabilmesidir.
Çünkü sevgi de dostluk da vakit öldürmek için değil, hayata anlam katmak için vardır.
𝓿𝓓..
|