 Sınır Koyunca Neden Kötü Olan Sen Olursun?
Bazı insanlar vardır; canın yansa bile gözünün içine bakıp susarlar.
Ne kırıldığını anlamaya çalışırlar, ne de söyledikleri sözlerin sende bıraktığı izi önemserler.
Çünkü vicdan taşımayan insan için haklı olmak, karşısındakinin hislerinden daha değerlidir.
Bu yüzden böyle insanlarla kurulan dostluk da ilişki de zamanla insanı yoran bir sınava dönüşür.
Acımasız insanlar genelde en çok yanında duran kişiyi harcar.
Sen alttan aldıkça daha fazla kırarlar, sustukça seni mecbur sanırlar.
Kendi düşüncelerini anlatmaya çalıştığında seni abartan biri gibi gösterir,
hislerini dile getirdiğinde ise yanlış düşünen taraf ilan ederler.
Zamanla sırf kırılmamak için susmaya, kendinden kısmaya başlarsın.
Sonra bir gün yorulup sınır koyduğunda,
artık her şeyi sineye çekmediğinde değişen senmişsin gibi davranırlar.
Oysa insanı değiştiren şey çoğu zaman gördüğü değersizlik ve içinde biriken kırgınlıklardır.
Çünkü bazı insanlar üzülmene değil, artık ses çıkarmamana alışır.
𝓿𝓓.. |