[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Lütfen Üye Olmak için TIKLAYIN...]
Ben bu hikâyeyi bir yerden biliyorum dediğim anda pat diye başka bir pencereye geçtin.
Benimle kedi fare oyunu oynar gibi oynadın. Tebrikler! Duygusal olarak tam yakalandığım yerden şüpheye düşürdün;
şüpheye düştüğüm yerde
“tamam, sakin ol, her şey yolunda” dedin.
“Tamam, normal” derken taşları yeniden dağıttın.
Yapboz parçaları gibi dağıttığın o anlar, sihirbaz gibi yaptığın yanıltmalar… Hepsi çok yerindeydi.
Kitabın sonunda gerçekten “Aaa!” diye kalakaldım.
Muhteşemdin, Taş Kağıt Makas.