 İlgide Aşırılık
İlgi, insanın ruhuna değen en ince dokunuşlardan biridir.
Yerinde ve samimi olduğunda bir kalbi yeşertir, bir insanı kendine yaklaştırır.
Fakat ölçüsünü kaybettiğinde, beslemek yerine tüketmeye başlar.
İşte o noktada ilgi, bir ihtiyaç olmaktan çıkar; aşırılığa dönüşür.
Günümüzde ilgi, çoğu zaman bir değer değil, bir alışkanlık hâline geldi.
İnsanlar anlaşılmaktan çok görülmek, sevilmekten çok onaylanmak istiyor.
Bu da ilginin doğasını değiştiriyor.
Çünkü gerçek ilgi sessizdir, gösterişe ihtiyaç duymaz.
İlginin aşırılığı, aslında içteki boşluğun dışa yansımasıdır.
Kendi değerini içinde bulamayan insan, bunu başkalarının bakışında arar.
Her mesajda, her sözde, her küçük ilgi göstergesinde biraz daha fazlası beklenir.
Oysa gerçek denge şuradadır: İlgi bir lütuf gibi alınmalı, bir hak gibi talep edilmemelidir.
Çünkü zorlanan ilgi samimiyetini kaybeder, istenen ilgi değerini yitirir.
İnsan, kendini tamamlayamadığı yerde başkasını tüketmeye başlar.
𝓿𝓓..
|