 gittim ben.
hayatım boyunca kendime zarar verecek bir ton hata yaptım, bu hataların sonuçlarıyla o kadar yüzleştim ki, hatalar artık hata olmaktan çıkıp birer öğreti halini aldı. hayatıma giren herkes bunlarla yüzleştiğimi bilmeden, onları kabullendiğimi anlamadan hayatımdan çıkma zamanları geldiğinde beni bunlarla vurdular, kimi eğitim seviyemle yaptı bunu, kimi kilolarımla, kimi seçimlerim üzerinden, kimi de aksayan ayağımla.
bütün hataların yerini ve onlarla vuranların isimlerini hataların üzerine kazıdım, bu bir kırgınlığa sonrasında da soğukluğa döndü, düştü yakamdan. bu yüzden benim gitmelerim öfkeli ve kapı kırarak olmadı. sessiz, çıt çıkarmadan bir bahar yeli gibi serin serin.
o yüzden bir karar verdikten sonra onunla ilgili pişmanlık duymam, geriye bakmam, şöyle ya da böyle olsaydı diye dövünemem. sadece gider ve yoluma bakarım.
________________ in me omnis spes est mihi |