[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Lütfen Üye Olmak için TIKLAYIN...]
Ne zaman gitmeli insan?
O sınır ne zaman aşılmalı?
Bekârken daha mı kolaydır gitmek, yoksa anne baba olunca mı zorlaşır?
Kim belirler bu “gitme” eşiğini?
Kalmak… Her şeyin yavaş yavaş elinden kayıp gidişini izlemek mi mücadeledir,
yoksa çekip gidip yeniden başlamak mı?
Kitap boyunca “Ah Elilish” dedim içimden.
“Topla aileni ve git,” diye haykırdım.
İlla çocuğunun cansız bedenini gördüğünde mi uyanmalı insan diye isyan ettim.
Bilmiyorum…
Kalmak mı savaşın kendisi,
yoksa gitmek mi?
Belki de insan bunu hiçbir zaman tam olarak bilemeyecek.