Şimdi Koltuğun Boş Duruyor
Canım babacığım, her zaman oturduğun
Beni seyrettiğin, beni dinlediğin koltuğun
Şimdi boş duruyor, sanki hiç kimseyi istemiyor
Senden başka ağırlamak istemezcesine.

Nasıl haksız olabilir ki?
Senden sonra hiçbir şey eskisi gibi olmadı
Benim yanımda dururken bana verdiğin güç
Bir daha hiçbir zaman bana gelmedi.

Babacığım ben seni çok özledim
Biliyorum bu özlemi hiç bilmeyeceksin
Ama yine de hissedeceksin
Seni ne kadar çok sevdiğimi.