Aşkın kızgın kumunda yalınayak yürüdüm,
Güneşi sinesinde saklayan bir mühürdüm.
Vaha sanıp koştuğum her serapta bin öldüm,
Yandıkça bu sahrada, kendimi sende gördüm.

Rüzgar savurur tozunu, izim kalmaz geride,
Hasretin fırtınası diner mi hiç deride?
Mecnun’un mirasıdır bu mukaddes sükûnet,
Vuslatın kokusu var, çok uzak bir beride.

Suskunluk bir kefense, giydim her zerresini,
Ruhum duyar derinden o gizli derya sesini.
Kum fırtınası kopsun, yıkılsın tüm kaleler,
Aşk çözer bağlarını, kırar nefes kafesini.

Ne mecalim tükendi ne sönmek bilir korum,
Seninle her menzili bir cennet sanıyorum.
Yandım, bittim dedikçe yeniden can bularak,
Kendi külümden çıkıp, göğüne kanat çırpıyorum.
❉━━━✦❘༻ Anka ༺❘✦━━━❉
"Her külden doğan yeni bir umut vardır."