[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Lütfen Üye Olmak için TIKLAYIN...]
Ne garip…
Artık siliniyorsun hatıralarımda.
İzin öyle soluklaştı ki bazen durup düşünüyorum:
Gerçek miydi bütün bunlar?
Sol yanımı yokluyorum sonra.
Sanki bir şey arar gibi…
Ama şaşırıyorum; çünkü sakin.
O telaş yok.
O hüzün, o acı, o ağrı…
Hepsi yavaş yavaş çekilmiş içimden.
Demek ki zaman,
bazı yaraları kapatmıyor belki
ama onların sesini kısıyor.
Ve ben,
ilk kez bu sessizliğin içinde kendimi dinliyorum.