Sevda dedikleri bir ateş değil sadece,
Yanarken üşüten, sustukça konuşan bir şey…
Adını koyamazsın bazen,
Ama yokluğunda eksilen bir “sen” vardır içinde.

Sevda, gözlerde başlar belki,
Ama kalpte büyür usulca,
Bir bakışla filizlenir,
Bir özlemle kök salar derinlere.

Ne zaman adını ansan,
Bir sızı dokunur yüreğine,
Ama vazgeçemezsin yine de,
Çünkü sevda biraz da vazgeçememektir.

Sevda, sahip olmak değildir,
Bazen sadece uzaktan sevmektir,
Birinin mutluluğunu
Kendi yalnızlığına tercih edebilmektir.

Ve en çok da geceleri konuşur sevda,
Herkes sustuğunda,
Kalbin dile gelir yavaşça,
Adını fısıldar karanlığa…

Sevda dediğin kolay değildir,
Ama bir o kadar da vazgeçilmezdir,
Çünkü insan bir kere gerçekten severse,
Bir daha kimseyi öyle sevemez…

Anka ✍️