 ~Hangi KOR?
Affetmek mi seni şimdi?
Geceyle gündüzün birbirine değip hiç kavuşamaması gibi.
Aynı göğün altında birbirine uğramayan iki mevsim misali,
birimiz baharı beklerken, diğerimiz kışa teslimdi.
Bu yüzdendir tüm sıcaklığıyla gelse de güneşin içimi ısıtamaması.
Dokunan ama bir türlü ulaşamayan o umut kırıntısı
içimdeki kışla savaşmaya yetemedi.
Kalbim bu kadar kışa kesmişken hangi kor erişebilirdi benliğime?
İliklerime işleyen o soğuk yoklukta gözlerinin gölgesini
zihnimden silmeye hangi zaman yeterdi?
Savrulup gittiğim bu hikâyede yerimi de kaybettim.
Ne başlangıcım sende kaldı
Ne de sonum bende.
Tek bildiğim; yalnızlığımla baş başa gönül çantama sığdırdıklarımla yüzleştiğim O gün.
O sağır, o soğuk yokluğun ortasında kalakalmış olduğum ve artık hiçbir yere ait olmadığım.
________________
чürєğindє hissєdєrsєn hєrşєч gєrçєk olabilir ☙  |