Tekil Mesaj gösterimi
Alt 28 Ocak 2026, 00:16   #1
BuKLe
BuKLe - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)

Standart Bukle Günlükleri – Bölüm 1

Bukle o sabah 'bugün sakin olacağım' diye uyandı ,beş dakika sonra kapı koluna takıldı ve sakinlik ileri bir tarihe ertelendi. Çayını alıp masaya yürüdü ama masanın yerini değiştirdiğini fark etti kesin masanın bir ajandası vardı ve Bukle’ye karşıydı, bunu not etti.. Eşyalarla aramda kişisel bir mesele var. Gün ilerledi, bugun denetim vardı şirkette ve debetmenlere bukle eşlik edecekti 'hiç karışmayacağım' diye kendine söz verdi iki dakika sonra denetim ekibine akıl verdiğini fark etti—ya da fark etmek değil, kendini durduramadı. Bir noktayı işaret etti, bir cümle daha ekledi derken iş 'Ben olsam buraya dikkat ederdim'den 'Şunu da not alsak iyi olur'a geldi. Tam o sırada arkadan bir ses duyuldu: 'Bukle…' Bukle durdu, konuşmadı, dönmedi tepki vermezsem belki iç sestir diye düşündü, değildi. Yavaşça döndü, şef oradaydı , bakışlar buluştu, Bukle masum bir ifadeyle sanki olan bitenle ilgisi yokmuş gibi durdu. Şef sordu 'Denetim mi yapıyordun? ' Bukle bir saniye düşündü ve hayatının en dürüst cevabını verdi 'Ben… sadece bakıyordum.' Bu karşılaşmadan sonra savunmasını zihninde revize etti çünkü 'bakıyordum' güzeldi ama tek başına biraz cesurcaydı. Plan hazırdı Bakmak=gözlem, gözlem=tecrübe, tecrübe=gelişim, gelişim=kuruma katkı yani teknik olarak Bukle çalışıyordu. Şef tekrar sorduğunda Bukle hazırlıklıydı 'Ben sadece bakıyordum…' kısa bir duraklama, 'geniş perspektiften.' Şef kaşını kaldırdı Bukle devam etti 'Yukarıdan değil, yandan; detay odaklı, sessiz ama derin.' Şef gülmemek için dudaklarını ısırdı, Bukle fark etti ve cesaret aldı 'Bir şeyleri düzeltmek için değil… önce anlamak için bakıyordum.' Şef başını salladı 'Anlamak güzel bir dahaki sefere haber ver, beraber bakalım.' Bukle o an ben buraya nasıl geldim? diye düşündü. Akşam defterini açtı, uzun uzun yazdı Bugün bakmak resmi olarak kabul gördü. Savunmam işe yaradı. Şef güldü. Ben rahatladım. :Not: Bakarken çok ciddi durma, işe yarıyor. Ve Bukle öğrendi ki hayatta bazı anlar vardır; hazırlıksız yakalanırsın ama doğallıkla çıkarsan hikaye senin lehine yazılır. Işığı kapattı yarın yine deneyecekti—mükemmel olmayı değil, kendisi olmayı.
________________