 Soğuk Kahve
Kırk yılın hatırını bir yudumda silenler,
Mürekkebi kurumadan defteri dürer giderler.
Sanırsın ki büyük bir fırtınadır kopardıkları,
Oysa sadece rüzgârın uğultusudur bıraktıkları.
Onlar ki şairi satırından soğutur,
Kalemi küstürür, kağıdı dilsiz bırakır.
Tam kanayacakken yarayı kabuk bağlatmazlar,
Bir kalbi bile tam kırmazlar.
Ne tam sevilir onlarla, ne tam nefret edilir,
Aşk, onların elinde sadece "ziyan" edilir.
Bir fincan kahve masada buz keserken,
Hep eksik, hep yarım kalır, hep kaçarlar.
Gittikleri yerde değil, kaçtıkları yerde yaşlanırlar... |