 Kaza Süsü
“Yanlışlıkla oldu” deme sakın,
Bıçağın kestiği yer ezbere değildir.
Kırılan cam, yutulan cümle, içimde açılan boşluk…
Artık biliyorum,
İnsanlar hiçbir şeyi kazara yapmaz.
O adımı atarken uçurumu gördün,
Düşmeyi değil, itmeyi seçtin.
Suskunluğun bir dalgınlık değildi,
Düpedüz bir karardı.
Mesele hata değilmiş, anladım,
Bir tartı kurdun hayatın ortasına.
Bir kefeye beni,
Ötekine canının istediğini koydun.
Ve hafif geleni bıraktın geride.
O kapıdan çıkarken
“Belki”leri yanıma bırakma.
Gidişin, beni gözden çıkarmaktı zaten.
Şimdi bunu biliyorum,
Senin yanlışın,
Benim en büyük doğrumu öldürdü. |