[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Lütfen Üye Olmak için TIKLAYIN...]
Tam köşeyi dönüyordum. Bir şey söylemek için arkamı döndüğümde yoktu. Karanlık sokakta tek başıma kalmıştım. O an içimde bir poyraz esti; her şey buz kesti.
Derler ki sevginin, değerin zıttı nefret değil, kayıtsızlıktır.
Onun korkaklığına dair tuttuğum bütün kayıtlar o anda içimden sökülüp atıldı.
Tebrikler, artık kaydınız silinmiştir.
Kimseye bir şey vermezdim; herkes kendi kazanırdı bende yerini.
Ve sen, korkaklığınla, kaydını kendi elinle dışarı attın.
Bazı insanlar kaybedilmez.
Kendilerini kaybettirirler.