Günaydın…
Geceyi cebinde taşıyan yorgun kalbim,
Sabaha senin adınla uyanıyor bugün.
Bir fincan umut var masamda,
Buharında dünün suskunluğu eriyor.

Pencere aralığından sızan ışık
“Devam et” diyor usulca,
Kırılmış cümlelerimi topluyorum yerden,
Bugün yeniden başlamak için.

Günaydın…
Kahve kadar koyu dertlerim olsa da,
Bir gülüşe dönüşüyor her şey,
Çünkü biliyorum:
Her sabah, insanın kendine verdiği
En güzel sözdür yaşamak.