[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Lütfen Üye Olmak için TIKLAYIN...]
Kahvaltı hazırlarken bir kase şekeri elimden düşürdüm.
Beyaz tanecikler mutfağın her köşesine dağıldı.
Olduğum yerde durup baktım onlara; sessizce, uzun uzun. Sonra ağladım.Bir çocuk gibi. Biri görür mü demeden.
“Dağıldı her tarafa,” dedim hıçkırıklarımın arasından.
“Bu kadar taneyi nasıl toplayacağım şimdi?”
Mevzu hiçbir zaman şeker değildi. Ama ben yine de şekerin dökülmesine ağladım. Bazen olur öyle, bir kase şekere dünyan yıkılır.