Bir yerlerde bir kuş bir dala son kez konar. Bir çocuğun başı son kez okşanır. Bir sevgiliye son kez bakılır. Birinin muhabbetinden son kez nasiplenilir. Birinin sesi son kez duyulur. Bir gün son akşamdır, bir daha sabah olmaz. İnsan neye son kez baktığını hiç bilemeyecek. Bu yüzden yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var, yaşadın mı büyük yaşayacaksın, ırmaklara, göğe, bütün evrene karışırcasına. Çünkü ömür dediğimiz sey, hayata sunulmuş bir armağandır. Ve hayat sunulmuş bir armağandır insana. Hayat olabildiğince akışına ve kendince, nasıl yaşamak istiyorsan sonuna kadar öyle yaşamalısın...