İçeriği Görebilmeniz için Üye olmalı / Giriş Yapmalısınız..!

[QUOTE=velevki;206821]Değer verme ki değer göresin..

Çünkü büyütüyoruz sonra her şeyi, adım atana koş, tebessüm edene gül..
Bazı şeyler içinde yaşayınca güzelmiş, dolup taşıp karşındakini mutlu etme adına söylediğin şeyler geri dönmeyince sana büyük hayal kırıklığı, işte başlıyor sorgular orada..
Neden? Neden? diye diye mantığın kapısına dayanıyorsun sonra.. Mantık o insanlar kadar nankör değil ki açılıyor o kapı..
Diyor ki; dur yeter artık!
Ama yok kalp oradan güm güm geliyor "ama"yla başlayan sözler birbir diziliyor..her bir şeylerin bir açıklamasını sebebini buluveriyor sana...

Her insan her şeyi de karşılık bekleyerek yapmaz ama sizin vereceğiniz tepki size gelmediğinde buna da "hayal kırıklığı" diyoruz işte..
O an o sesini dinlediğiniz kalpten bir kırılma hissi geliyor bu sefer de..
Yine sorgulanıyorsunuz kendiniz tarafından..
Bu döngü böyle ilerlerken arkanızı dönüp çekip gitmek istiyorsunuz o huzur vermeyen insanlardan ama bir şeyler
işte bağlıyor yine..

Cokguzel yazmissin velevki hanimcim ama ozellikle bukisimdaki cumleler resmen bugunki ruhhalimi anlatmis emeginize oguzel yureginize saglik