"He lan barışı getirecek ve yine mutlu edecek bu p*çlerin savaşı
Ulan bu benim gördüğüm birinci dünyanın kaçıncı savaşı
Ve çocukların öldüğünü gözlerimle gördüğüm
Bu ne biçim bir kördüğüm
Kıymasaydın p*ç ve giyseydi o kazağı annesinin ördüğü... "
Kendisiyle 2011'de, Ankara'da, Riot Bar'da tanışmıştım. Kafası bir milyon olmasına rağmen, dinlediğimiz grubun vokali Taner Abi "aramızda harika bir müzisyen var" diyerek sahneye çağırmıştı. Biz ne güzel Blue Suede Shoes, Jailhouse Rock eşliğinde falan twist yapıp, at gibi tepinerek eğlenirken "ulan nerden çıktı bu tip ne güzel eğleniyorduk" tribine girmiştik; gençlik, serserilik, ne yaparsın. Sonra "Hadi Sev Beni" adlı şahane şarkısını çalınca, "hasss bu neymiş lan" demiştik, hiç o kadar sağlam bir şey beklemiyorduk. Ve ayakta zor durduğu halde at gibi iyi çalıyor ve söylüyor, bir yandan da sürekli sırıtıyordu. Mükemmel bir enerjisi vardı, aşırı da sempatikti. Şarkının hastası olmuştuk, evde falan 3-5 arkadaş toplandığımızda, açıp açıp tepiniyorduk. Sonra başka mekanlarda birkaç kez daha dinledim Emre'yi ve o mekanda da bir iki daha denk geldik, muhabbet ettik, içtik falan. Çok farklı bir kafa ve çok farklı bir ruhtu. Ben o gün bugündür sürekli takip ederim kendisini ve sayısız şarkısı çoktan playlistimin demirbaşı olmuştur. O benim gözümde bir Türkçe blues ozanıdır ve değeri maalesef öldükten sonra anlaşılacaktır. Umarım 80'ine kadar yaşar da, harika şarkılarını yapmaya devam eder, varsın değeri bilinmesin. Seviyoruz seni dede!
[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Lütfen Üye Olmak için TIKLAYIN...]