Adım atamadığım yolların hayali, tevekkül dolu bir avuntu gibi teselli ediyordu beni, fakat hiçbir avuntu içimdeki o derin acıyı dindirmedi. Diyor kitapta ; Hayat, belli bir yaşanmışlıktan sonra alışmayı öğretiyor bize.
Geçenler de şöyle bir yazıya denk geldim : 'Acılar zamanla geçmez, zaman acılarla geçer.' Galiba ben de bu zamanı acılarla geçirmeye devam ederek kendimi avutmayı sürdüreceğim
[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Lütfen Üye Olmak için TIKLAYIN...]