İçeriği Görebilmeniz için Üye olmalı / Giriş Yapmalısınız..!

Vaktiyle bir yerlerde böyle birileriyle ilgilenmek zorunda kalmıştım. Psikolojik olarak dipteydiler ve hepsinin birer zaafı vardı. Kimi arınmaya çalışan bir uyuşturucu bağımlısı, kimi hırsız, kimi direk kırık. Biliyor musunuz, hepsi her akşam toplanıp hazır olda bekleyen askerler gibi dizilip bekliyorlardı. Yaptığımız şey neydi peki? Sadece sohbet. Hatta içlerinden biri diyordu ki, sohbet olmasa bile ben burada sonsuza kadar böyle oturabilirim. Canım benim.

Hırsız olanına bir gün şey sordum. Hırsızlığı da şey bu arada, insanların küp şekerini, kahvaltılık reçelini, terayağını, incik boncuk alet edevatını eşyasını falan çalıyor. Öyle can alıcı bir girişimi yok. Neyse bir gün dedim ki herkesin bir şeylerini çalıyorsun, peki dürüst ol benden neler çaldın şimdiye kadar? Asla kızmayacağım dedim. Abi senden hiçbir şey çalmadım ve asla çalmam dedi. Niye diye sordum. Çocuğun cevabı beni çok etkilemişti. Çünkü bana nasılsın diye soran tek sen varsın dedi.

Baksanıza, meğer insanlar birbirine neyi yapmadıkları için düşman oluyorlar ve neyi yaptıkları için dost oluyorlar. Bir nasılsın ile çocuğun gönlünü kazanmışız haberimiz yok. Yeterince kötü olan dünyada gönül yapmak bu kadar basit miydi demeden geçemiyor insan. Keşke şimdi nerede ve nasıl olduğunuzu bilebilseydim.

Keşke herkesin dünyayı daha güzel bir bahçe yapabilmek gibi ortak bir ideolojisi olsaydı. Galiba bu dünyada mümkün değil.

________________

True to its name, Narco loves sleep.