Tekil Mesaj gösterimi
Alt 24 Şubat 2024, 12:48   #32
Brittle Editör
Editör
Brittle - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)

Standart

Alıntı:
coLder Nickli Üyeden Alıntı Mesajı göster


;;;;;
bugünlerde gerek etrafımda gerek sosyal medyada epeyce rastgeldigim bir konu galiba sağlık gibi hani yitirmeden pek değerini bilmediğimiz ancak kaybedince önceliğimiz oluyor ya öyle. yön , taraf , veya , bakış açısı ile yola çıkıldığında bunun sorgulanmadığı yer olmalı.
insan başını koyduğunda aklı başka yerde değilse doğru yerde uyumuştur yanında kendi gibi biri olduğu biriyle birlikte ise o kişiye aittir, yahut mesai bittiğinde koşarak çıkmıyorsa o iş yerine mesleğe aidiyet duygusu vardır ez cümle aidiyet duygusu varsa zamanın nasıl geçtiğini anlayamaz. insan zamanın nasıl geçtiğine dair soruların dirençlerin olduğu yerde ne aidiyet ne de bunun duygusu yoktur.
kitap okumak benim için ait olunacak bir yerde bulunmak demek her kitapta degil tabi bu. nasil ki her insanla olan konuşma iyi bir sohbet olmuyorsa her kitap da o aitligi vermiyor. o hissi veren kitapları okudukça anlaşılıyor ama üzücü olan o kitabin bitmesi bir ülkede yaşarken ya da sevdiğin birinin yanindayken yakin zamanda bu aitligin biteceği endişesi olmaz genelde. ama kitapta oluyor ne kadar yavaş okusan da biteceği yeri biliyorsun. aitlik hissini başka bir insanin zihninde oluşturduğu dünyada bulmak kırıcı.

yeryüzünden silinmesi gereken insan onuruna kendi benliğine veya cinselliğine veya tarzına hükmedenlerin rızasını alabilmek için ideallerinden dahi vazgeçiren gereksiz çabaya sokan duygu;;;;;




emeğine sağlık @[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Lütfen Üye Olmak için TIKLAYIN...] .

Kitap örneğinde bahsediyorsun ya o aidiyet duygusunu katılıyorum sana evet o duyguyu da bizzat yaşıyorum ama kitap bittiğinde yaşadığın o boşluktan nefret ediyorum işte.. Burada kitabı yazarken de aynı okumak gibi kendimi ona ait hissettim yazdığım süre boyunca.. Son sayfayı yazıp ekledikten sonra tıpkı elindeki kitabın son satırlarını okuduğunda hissettiğin o boşluk ve hiçlik duygusunu yaşadım... hatta o boşluk hissinden dolayı ikinci bir öyküye başladım alel acele ama 2 sayfadan sonra eklemek istemediğimi hissettim ve bıraktım öylece beklemede..
Senin de bahsettiğin gibi kısa kısa yaşıyoruz aidiyet duygusunu ama bir süreklilik yok..

@[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Lütfen Üye Olmak için TIKLAYIN...] çok teşekkür ederim yorumuna.. Okuyan yüreğine sağlık

________________