İçeriği Görebilmeniz için Üye olmalı / Giriş Yapmalısınız..!

Yürümeyi sevdiğim için yolumu uzatıp her zaman mezarlıktan geçerim. Gece veya gündüz farketmez. Geçerken mezar taşlarını okurum (Annem, ben küçükken mezar taşlarını okumak günah, okuma derdi.) hep aklıma gelir bu sözü. Ne kadar yaşamış rahmetliler diye okuyorum. Kimisi genç iken göçüp gitmiş, kimisi uzun bir ömür sürmüş malum. Eve varana dek düşünür dururum acaba nasıl bir hayat sürdüler, doya doya yaşayabildiler mi? Onlarında bir hayatı vardı, gezip eğleniyorlardı bir vakitler bizler gibi. Sevip, sevilmişlerdi belki de.
Sonra kendimi düşünürüm,
ne yaptın bu yaşa kadar?
Neyin var?
Sevip sevildin mi?
Zaman korkutucu hızıyla geçip gidiyor ve ben sadece izlemekle yetiniyorum.