Alıntı:
SonsuZ Nickli Üyeden Alıntı
 Ariane, kıyılarında dalgaların kudurduğu, Naksos adasında yaşıyordu… Aşktan nasibini alamamış kederli kız Ariane, sevgilisi Theseus tarafından terkedilmişti.
Bu acıyla ağlayıp sızlıyor, Theseus’a beddualar ediyordu. Bazen kıyıda kumlar üzerine uzanıyor, kumları gözyaşları ile ıslatıyordu. Bazen de denize hakim yüksek bir kayaya çıkıyor ve Theseus’u götüren mavi geminin uzaklarda kayboluşunu tahayyül ederek, ayrılık gününü içi yanarak anıyor ve bağırıyordu: |
"O cesur ama zalim adam! Beni burada terk edip gittiğin için seni asla affetmeyeceğim. Seninle olan tüm anılarımızı ve yaşadıklarımızı unutacağım ve senin adını bile anmayacağım. Senin için yaktığım aşk ateşi, şimdi küllerinden ibaret. Ama sen de unutma Theseus, bir gün mutlaka karşına çıkacağım ve bu acıyı sana ödeteceğim!"
Ariane'nin kalbi kırık ve üzgündü, ama kendi gücüne inanıyordu. Ayrılık acısı onu yıldıramazdı ve bir gün yeniden sevebilirdi. Bu düşüncelerle Ariane, güneşin batışını izlerken yalnız başına kaldığı kıyıda, yaralarını sarmaya çalışıyordu.