neyse içimde ki takayı kenara bırakmak gerekirse her sabah ekmek almaya çıkarken bizim üst katta ki teyze benim önümü kesip çileli hayatını anlatmaya başlıyordu an itibari ile kendimi güzin abladan farksız hissediyordum..
kafamın içinde şu parça çalıyordu...
[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Lütfen Üye Olmak için TIKLAYIN...] 
benim ponçik kalbim bu kadar acıyı nasıl kaldırır nasıllllll