Sevdiklerimin yanında civir civir çiçekler açarim ben mesela.
Sevmediklerimin ya da samimi hissetmediğim herkesin yanında ise kuru bi dalim. Buzdan bi mevsim gibi. Acimasiz, sert, ciddi.
Dönüştüğüm bu halimi seviyorum.
Bütün mevsimlerim yazdi eskiden taa ki çiçeklerimi koparip, dallarimi kirincaya kadar. Yeşerdikçe yeşerdim ama bilirsiniz ya ağaçların dibine kaya tuzu koyunca kururlar.
Belki kaya tuzu değildi ama kaya gibi bir şeydi bana da yapilanlar. Yeşermek için kurumak zorunda kaldim.
Uzaktan nasil göründüğümü hiç önemsememeye başladim. Çünkü ne hissettiğimin daha önemli olduğunu anladim.


Ne diyor Ahmet Kaya yaprak döker bir yanımız bir yanımız bahar bahçe..

barisiyormus her orman , yanginiyla. .