Ani sinirli çıkışlarım ve fevriliklerim zirveye ulaştı. Ama artık iyiyim. Sakinleştim. Yüklerimden arınıyorum birer birer.

Spora ağırlık verdim.. Oyun oynuyorum bir de sıklıkla.
Ve hızla anime izlemeler devam ediyor.
Bir şeyler olana kadar yok hayır benim istediğim şeyler olana kadar istemeyi bıraktım.
Elbet güzel şeyler de olacak. Kpss videoları izlerken bir hoca şey diyordu; "İlla bir şeyler yapılır. Acından ölünecek değil ya."

O hesap.
Hayırlısı caniçim.

İyiye gitmiyor. Ama kötüye de gitmiyor. Bu bile iyi değil mi?
Fazla beklentim yok. Kimse yok olmasa yeter zaten bana.

Belki de hiç içimde bir şeyler belirmeye başlamadan öğrenmem daha iyi oldu.
Evet bu da gol değil.Yine yeniden...

Hayal kırıklığına bağışıklık tam olarak ne zaman kazanırım?

Tıkkk tıkk. Meğer yanlış alarmmış.
Şimdi biraz daha netlik var.

Hayırlısı olsun mu? Belki olur.
:pink:

Anka gibi küllerimden doğma evresindeyim. Ve bu mecazen değil.

Kendi içimi inşa ederken başkasına odaklanamıyorum. Ben daha tam değilim ki birinin diğer yarısı olayım.

Bazen hayal kırıklığına uğrar ama belli etmezsin. Üstelik, belli etmediğini bile anlamayacak kadar kör olurlar.
Sonra işte, yine kendine kendi içine dönersin. Ne varsa bende var dersin..
Ne varsa bende var.. Yara da benim, merhem de benim.

Şimdilerde kurulan bağlar, pamuk ipliğine bağlı olmuş sadece. Bir kelime bile yazmayınca biten yalan dolan ilişkiler, ilişkicikler..

Her seferinde etkilenirdim. Artık etkilenmiyorum çünkü bildiğim bir şey var. Bana yazmıyorsa mutlaka başka seçeneği insanlar vardı onlara harf devrimi yaparken bana bir nokta atmıyorsa kendi içimde cenaze namazını kılmakta sakınca görmem.

Böyle yalan dolan bağlarla dolayacağıma varlığımı, yalnız kalmak daha iyi geliyor. Risksiz.
Biliyorum ya yalanlarla boğacaklar beni ya da hiçleştirerek yoracaklar beni.
Kimseden bir şey istediğim yok artık bu nedenle, yük olmasalar kâfi. Zira burası dünya ve zaten yeterince yüküm var.

Pes etmeden evvel farkında değildim. Farkına vardığımda çok geç oldu.
Ama pes etmek zorundaydım. Çünkü kimse kimsenin kalbine kendini zorla iliştiremez.
O, başkalarının olduğunu sandığı ve belki de olmasını istemediğim kişiyi olmayı seviyor.
Ve dahası, önceki hayal kırıklığına uğrayışlarının yükünü üzerime yıkıyor.
Ben bunun ağırlığını taşımak zorunda değilim.
Gitmek istediğimde, dilinin ucuyla kal bile diyemeyen için üzülemem, üzülmemeliyim.
Ben gerçekten yalnız olunca daha iyiyim. Kalbim birine atmamalı, atmamalı..