Siyah dünya
 

Bana gözlerini gönderme mektuplarında can,
Mavilere alışık değilim ben.
Yıllar var ki siyah bir yalnızlık büyür şiirlerimde.
Her şeyim karadır benim, kaderim gibi.
Kaç mevsim ki, zifir bir gece uzar gider;
Hiç sabah olmaz gözlerimde…

Bana gülüşlerini gönderme mektuplarında can,
Yıllar var ki, bu kalem sevinçleri hiç yazmadı.
Gamzelerini anlatamam kırık dökük mısralarımda,
Dertle bütünledim ben kendimi söylemiştim.
Ne zaman gülmeye kalksam biraz buruksu,
Tebessümler en ufak olur dudaklarımda…

Bana sevilerini gönderme mektuplarında can ,
Sevmeyi unutmuşum kaç zamandır beceremem.
Bir sevda yorgunuyum ben ezik şarkılarda,
Işıl Işıl caddelerde gece yarısıyım.
Ne zaman mavilere sarsam kendimi kırık bir hevesle,
Geç kalmışlığım çıkar hep karşıma…

Bana gözlerini gönderme mektuplarında can,
Göndereceksen bari saçlarını gönder.
Siyahlara aşinayım ,yıllardır, söylemiştim.
Her şeyim karadır,benim ,gözlerim gibi
Siyahlardan bir dünya kurmuşum kendime
Çiçeklerim siyahtır, siyahtır şiirlerim…

Cok guzel olmus Emegine yuregine saglik balim

Baba anneme iyi bak
 

Baba; anneme iyi bak olur mu?
Benden sana evlat vasiyetidir
Baba; anneme iyi bak!
Akşam büyük bir heyecanla televizyon izlerken sen
Şöyle gözünün ucuyla bir kez anneme bak
Yaşanmışlıklarını göreceksin o çocuksu bakışlarında
Yaşattıklarını yaşatamadıklarını
Sana adanmış koskocaman bir ömrü göreceksin bakışlarında
Akşamları geç geldiğinde boğazına dizilen yiyemediği lokmaları göreceksin
Bizim ağzımızı kapatmalarını
Yüreğinin ağzına geldiği zamanları göreceksin
Baba; anneme iyi bak…
Hanım ben gidiyorum dediğinde sen merdivenleri inene kadar ardından bakan insana
Bir kez durup merdivenin 5 basamağında sende bak
Gözlerinde sen daha gitmeden seni özleyen bir kadın göreceksin
Sokakta gördüğün arkadaşına sarıldığın gibi bir kez sarıl ona baba
Sıkıca… Sevgiyle!
Saatlerini harcadığın kahve sandalyesinde yudumlarken bardağından çayını
Hiç birinin tadının annemin çayının tadına benzemediğini fark ederek
Evde senin için yemek yapmanın telaşında olan o kadını düşün
Koyarak üç beş kuruş yarım bıraktığın bardağın yanına en hızlı adımlarınla koş baba
Bırak kahveyi orda burada eğlenmeden oyalanmadan koşarak evine gel baba
Seni terk eden annen gibi
Ardından bıçaklayan dost sandığın arkadaşların gibi
Senin kıymetini bilmeyen evlatların gibi değil
Ne zaman düşsen canın acımasın diye düştüğün yere çimen olan
Her bayramda senin elini evimin direği diyerek öpen o kadına iyi bak baba
Ne kadar usulca çıksan da merdivenleri
Senin geldiğini daha ilk basamakta anlayan kadına
Yüzün asıksa mutfağında sessizce ağlayan
Ama sana soğanın ne kadar acı olduğunu söyleyen kadına
Sen hastaneye yattığında ağlarken uyuyan uyanınca ağlayan
Bu ev çok büyük geldi bana diyen anama iyi bak baba
Onun gözlerinde sana adanmış koskocaman bir ömür göreceksin
Şimdi sarıl şu güzel günde boynuna
Kim ne der diye düşünme baba
Tut ellerinden öpüver
O kadın benim anam baba
O kadın benim anam
Ve deki ona:
"Siyah saçlarımın terk ettiği yıllarımdan geriye
Bir sen kaldın ve ben bir tek sana kaldım hanım
Bir tek sana kaldım."
Anneme iyi bak baba, anneme iyi bak baba...

Bir insanın bu hayatta annesi varsa herşeye sahiptir.
@[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Lütfen Üye Olmak için TIKLAYIN...] çok güzel bir yazı olmuş emeklerine sağlık

@[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Lütfen Üye Olmak için TIKLAYIN...] mm okadar guzel yazmissinki dondumde bi anneme bakdim.Yillarin yorgunlugu var uzerinde.Cok duygulandim busiirde emegine yuregine saglik canim cok cok guzel olmus Anne Babalarimizin kiymetini bilelim gec olmadan

Emeğine, kalemine sağlık ;heart

Çok tsk sophia

Tsk Loverman