Gün Aydınlanırken
 

Gün aydınlanıyordu, bir tekamüle daha uyanıyordu sabah.
Işıltıları bir melodinin ardınca yankılanıyordu.
İnce bir nakış nispetinde namelerle orantılı,
Bir sedayı daha seyrediyordu ruh.

Kimi zaman dua gibi hayali vuruyordu o hüzmede
Sonra hüzün bir şükre dönüşüyordu, huzurun seyrince.
Anlar an an dokunarak sonunda tümde biliniyordu.
Bir letafetti zikri, kaç nefesin iklimi çizgi çizgi.